People like Politie Amsterdam: van scepsis naar vertrouwen
“We wilden geen test met vinkjes, maar iets dat echt iets in beweging zet.”
Een team dat ‘gewoon goed draait‘ lijkt misschien niet de plek waar je moet investeren in persoonlijke ontwikkeling. Binnen een politieteam waar structuur, veiligheid en procedures leidend zijn, is persoonlijke ontwikkeling vaak ook geen vanzelfsprekend onderwerp. En toch ontstond behoefte aan ontwikkeling. Wat begon met nieuwsgierigheid na een gewonnen me-scan, groeide uit tot een traject vol inzicht, eigenaarschap en verandering. In gesprek met René van Politie Amsterdam vertelt hij hoe dit het verhaal is voor iedereen die denkt: het gaat best goed, maar het kan ook beter. Onze mensen verdienen meer dan een gezellig etentje aan het einde van het jaar.
Wanneer besluit je: we willen meer doen met onze mensen dan een losse teambuilding?
We werkten met een team dat prima functioneerde, maar we vonden dat we dieper moesten gaan, onder de oppervlakte kijken en verdieping zoeken. De leidinggevende was tijdelijk een ander team gaan ondersteunen omdat hij daar harder nodig was. Het team bestond uit een vaste kern van vijf politiemensen en een flexibele groep uit het district waarmee gerouleerd werd. We wilden graag iets doen voor de vaste kern van dit Flexteam. Het Flexteam is een team dat op projectbasis in het district wordt ingezet. Een loyaal team dat we positieve aandacht wilden geven. Meer dan een keer uit eten gaan samen aan het eind van het jaar of een losse teambuilding. We hadden nog nooit echt verdiept in de vraag wie ben je? Tegelijkertijd wilden we investeren in meer eigenaarschap, zelfsturing en persoonlijke groei.
Op welke uitkomst hoopten jullie?
Allereerst, wilden we mensen uitnodigen om naar zichzelf te kijken. Niet om te beoordelen, maar om bewust te worden. Wie ben je? Waar ben jij goed in? Wat voeg jij toe aan dit team? En: wat heb je nodig om goed te kunnen functioneren? Dat gesprek moest een keer gevoerd worden, maar wel op een manier die past bij wie we zijn.
Tegelijkertijd wilden we echt inzetten op zelfsturing. Het idee was: mensen zelf laten zien wat ze kunnen, zonder dat er constant iemand voorop loopt. Dus ook in de toekomst van het leiderschap maakten we een duidelijke keuze: de leidinggevende moet gaan begeleiden en faciliteren in plaats van aansturen.
Hoe zijn jullie van idee naar concreet ontwikkeltraject met PLU gegaan?
We waren al langer op zoek naar iets dat anders werkte dan de standaard assessments of competentiemetingen. Je komt altijd weer bij testjes uit, vragenlijsten, vinkjes. Daar ga je deze mensen niet mee pakken. Het idee dat we weer ‘zo’n testje’ zouden doen, werkte juist averechts. Een praktijkbegeleider had een me-scan gewonnen op een veiling. Dit kwam dus op ons pad, het voelde goed en we dachten: laten we het gewoon proberen. We raakten in gesprek met PLU en merkten direct: dit sluit aan. De methode is positief en talentgericht. Dus gewoon doen en ervaren of het werkt.
Wat was je eerste indruk van PLU?
Voor ons was het belangrijk dat we een connectie konden maken met de praktijk van onze organisatie. Past deze aanpak bij de politie, een doelgroep die niet meteen warmloopt voor theorieën of “zachte” interventies. Die klik was er. Het voelde oprecht. We zagen potentie, juist omdat we het al bij een collega hadden zien werken.
Is dit nou echt anders dan een andere test of aanpak in persoonlijke ontwikkeling?
Het laat zien wat er wel is, in plaats van wat er mist. Je hebt talent of je hebt talent op de bank zitten. Of je hebt zogenaamde talenten die je inzet, maar die je misschien moet loslaten. Vanuit talent denken geeft een positieve insteek. Geen hokjes, geen oordelen of beoordelen. Wel inzichten waar mensen iets mee kunnen. De aanpak is positief en uitnodigend, maar ook scherp. Dat maakt het bruikbaar voor ons.
En wat gebeurde er toen de plannen in praktijk werden gebracht?
We begonnen met een pilot: individuele scans, terugkoppelingen en daarna een teamsessie groepsdag. We hadden het team al een beetje opgewarmd, maar eerlijk is eerlijk: ze keken me aan met een blik van: “Wat gaan we nu weer proberen?” De scepsis was voelbaar. Ze zaten al lang te wachten op uitbreiding van het team, hadden veel beloftes gehoord maar weinig zien gebeuren. En toen kwam daar ineens die confronterende vraag: wie bén je eigenlijk?
Bleef het team sceptisch?
De intakefase van PLU is laagdrempelig en kort. Dat riep bij sommigen wat verbazing op. “Is dit het?” vroegen ze zich af. Maar juist de eenvoud werkte ontwapenend. Bij de terugkoppelingen ging het echt leven. Je zag herkenning en verwondering. Mensen vonden het interessant, omdat het over henzelf ging. Niet op een zweverige manier, maar concreet en persoonlijk. Wat volgde was dat mensen elkaar ook anders gingen bekijken. Eerst vergelijkend, maar al snel ontstond het besef: we zijn allemaal verschillend, en dat is precies de kracht.
Wat merk je nu op na de sessies met PLU?
We zien meer eigenaarschap, meer vertrouwen en minder spanning. Teamleden weten beter waar ze staan en wat hun bijdrage is. De terugkoppelingen uit de me-scans speelden hierin een belangrijke rol. Mensen herkenden zichzelf, en soms ook elkaar, in de uitslagen met verbazing en waardering. Wat begon met een simpel intakegesprek groeide uit tot gesprekken vol inzicht en reflectie. Iedereen bleek uiteindelijk anders, met eigen vormen, patronen en talenten. En precies dát inzicht gaf lucht en richting.
Is dit pas het begin? Of was het allemaal een lucky shot?
Het voelt nu al als een succes, simpelweg omdat je ziet hoeveel lol het team samen heeft door hiermee te werken. Maar het zou nog succesvoller zijn als we bij een hermeting aan het einde van het jaar zien dat mensen hun eigen talenten sterker inzetten, en dat aangeleerd gedrag wat meer naar de achtergrond is verdwenen. Dat zou een mooie bevestiging zijn.
Wat zou je zeggen tegen anderen die denken “Wij hebben dit niet nodig”?
‘Het is leuk‘ dekt de lading niet – het gaat verder dan dat. Het glas-is-halfvol–gevoel door naar talent te kijken, is voor mij persoonlijk de grootste trigger. Het maakt niet uit hoe je eruit komt: je hebt altijd toegevoegde waarde. En dat gevoel heb ik bij andere testen en aanpak vaak gemist, waar het snel gaat over scoren en normeren. Hier geldt: of je nou een doener bent of een visionair – je wordt altijd in je kracht gezet. Dat maakt de samenwerking nu zo sterk, ook in de onderlinge teamverhoudingen.
Tijd voor een belletje?
Klaar om ook te investeren in je mensen? Plan hier een kennismaking met Melissa.
